Tijdens het systemisch spelen met bomen en planten zien we soms dat representanten van bomen of planten zich ‘onplantelijk’ gedragen. Dat wil zeggen: de representant laat zien dat deze boom of plant niet liefdevol uitreikt naar mensen, maar zich op de één of andere manier voor mensen afsluit.

De eerste boom waarbij ons dit opviel was de monumentale witte paardenkastanje die bij ons op Hof van Moeder Aarde staat. Het ‘ontplantelijke’ gedrag dat de representant van deze boom liet zien, was voor ons aanleiding om een eco-systeem opstelling voor deze boom te doen. Tijdens deze opstelling werd zichtbaar dat de fysieke boom door een ongelukkige samenloop van omstandigheden afgesneden was geraakt van het groepsbewustzijn van zijn soort (= dryade). Het beeld dat gaandeweg ontstond, is dat door een blikseminslag een tak uit de boom op een paard is gevallen en dat het paard daardoor is overleden. Nadat we dit met liefde hadden gezien, werd de verbinding tussen fysieke boom en dryade als vanzelf hersteld. De representant van de dryade begon vervolgens te ‘orakelen’. Als menselijke omstanders begrepen we geen hout van wat ze te zeggen had, maar de representant van de boom wel. Zijn of haar reactie was: “Ik ben er weer en weet wat ik te doen heb!”.

Toen we na afloop van deze opstelling naar de boom toe liepen, werden we overspoeld door een enorme golf van liefde en dankbaarheid. Enerzijds vanuit de boom naar ons. Anderzijds vanuit de diepte van ons zelf omdat wij dit prachtige systemisch werk niet alleen voor mensen, maar ook voor bomen en planten kunnen en mogen doen.